چکیده مقاله
غذا نخوردن کودکان یکی از دغدغههای شایع والدین است که میتواند ناشی از عوامل مختلفی باشد. این پدیده ممکن است به دلیل عدم علاقه به طعم یا نوع غذای ارائه شده، اضطراب یا استرس در محیط غذاخوری، یا حتی مراحل رشدی طبیعی کودک باشد. در این مقاله به بررسی روشهای علمی و عملی خواهیم پرداخت که میتواند به افزایش اشتهای کودک کمک کند. از جمله این روشها میتوان به تنظیم زمان و مکان غذا، ایجاد یک محیط آرام و بدون حواسپرتی، و انتخاب مواد غذایی جذاب و خوشمزه اشاره کرد. همچنین، تشویق کودک به مشارکت در فرآیند تهیه غذا و ایجاد عادتهای غذایی مثبت نیز میتواند تأثیر بسزایی در بهبود اشتها داشته باشد. به عنوان والدین، آشنایی با نیازهای غذایی و روانی کودک میتواند به شما کمک کند تا مشکلات مربوط به اشتهای کودک خود را به شکل بهتری مدیریت کنید. در ادامه به بررسی جزئیات بیشتری از این راهکارها خواهیم پرداخت تا بتوانید به بهترین نحو به فرزند خود کمک کنید تا با اشتیاق بیشتری غذا بخورد.
مقدمه مقاله
غذای مناسب و کافی یکی از اصلیترین نیازهای هر کودک است که بر رشد و نمو او تاثیرگذار میباشد. با این حال، بسیار رایج است که والدین با مشکل عدم تمایل فرزندانشان به غذا مواجه شوند. این مسئله میتواند به دلایل مختلفی مانند نیاز به استقلال، حساسیت به طعمها، یا حتی فشارهای روانی ناشی از محیط اطراف باشد. عدم اشتها در کودکان ممکن است باعث نگرانی والدین شود و در صورت عدم مدیریت صحیح، میتواند تبعاتی بر روی سلامت جسمی و روحی کودک داشته باشد.
این مقاله به بررسی روشهای علمی و عملی میپردازد که میتوانند به افزایش اشتهای کودک کمک کنند. با استفاده از تکنیکهای مناسب و رویکردهای روانشناسی، میتوان به کودکان کمک کرد تا در زمان خوردن غذا احساس راحتی بیشتری داشته باشند و به مصرف غذاهای متنوعتر ترغیب شوند. همچنین، مهم است که والدین در این مسیر صبور باشند و تلاش کنند تا فضایی شاداب و غیر استرسی برای صرف غذا فراهم آورند. در ادامه، با ارائه راهکارهای کاربردی و مبتنی بر علم، به والدین کمک خواهیم کرد تا این چالش را به بهترین نحو مدیریت کنند.
چرا بچهها غذا نمیخورند؟ (دلایل واقعی که اغلب نادیده گرفته میشود)
غذا نخوردن کودکان، مسئلهای است که اکثر والدین با آن مواجه میشوند. درک این موضوع که چرا فرزند شما تمایلی به خوردن غذا ندارد، میتواند به شما کمک کند تا راهحلهای مناسبی برای افزایش اشتهای او پیدا کنید. دلایل متعددی وجود دارد که ممکن است بر اشتهای کودکتان تأثیر بگذارد. در این مقاله، به بررسی عواملی میپردازیم که اغلب در این زمینه نادیده گرفته میشوند و میتوانند به عدم اشتهای کودک منجر شوند. از تغییرات طبیعی در اشتها که با رشد کودک همراه است تا جنبههای روانی که میتواند بر روی عادات غذایی تأثیر بگذارد، تمامی این عوامل را بررسی خواهیم کرد.
کاهش طبیعی اشتها بعد از دو سالگی
یکی از دلایل اصلی بیاشتهایی در کودکان، کاهش طبیعی اشتها بعد از دو سالگی است. در این سن، رشد جسمانی کودک کاهش مییابد و او نیاز کمتری به کالری دارد. این کاهش نیاز به انرژی میتواند سبب شود که کودک تمایل کمتری به غذا خوردن نشان دهد. والدین باید بدانند که این مرحله طبیعی است و نباید نگران شوند. بهترین راهکار برای والدین این است که به جای سعی در افزایش مقدار غذا، بر روی کیفیت و تنوع غذایی تمرکز کنند. با ارائه گزینههای متنوع و سالم و تشویق کودکان به تجربه طعمهای جدید، میتوان به تدریج اشتهای آنها را افزایش داد.
اضطراب، استرس یا تغییرات در محیط خانه
اضطراب و استرس میتوانند تأثیر قابل توجهی بر اشتهای کودکان داشته باشند. هرگونه تغییر در محیط زندگی مانند تغییر مدرسه، تولد خواهر یا برادر، یا حتی تغییرات در وضعیت مالی خانواده، میتواند احساساتی را در کودک برانگیزد که بر روی عادتهای غذایی او تأثیر میگذارد. در این شرایط، مهم است که والدین محیطی آرام و دلگرمکننده برای کودک فراهم کنند. گفتگو با کودک و تشویق او به بیان احساساتش میتواند به کاهش تنش و بهبود عادتهای غذایی کمک کند. فراهم آوردن وعدههای غذایی در محیطی مثبت و بدون استرس نیز میتواند به افزایش تمایل کودک به غذا خوردن کمک کند.
تجربههای بد هنگام غذا خوردن
تجربههای نامطلوب و تلخ در زمان غذا خوردن، میتواند به عدم تمایل کودکان به غذا منجر شود. اگر کودک در گذشته با مشکلاتی مانند خفگی، غذاهای نامطلوب، یا تنشهای خانوادگی هنگام صرف غذا مواجه شده باشد، ممکن است از غذا خوردن خودداری کند. والدین باید در تلاش باشند تا تجربههای مثبت و خوشایندی را برای کودکان خود در زمان غذا خوردن ایجاد کنند. این امر میتواند شامل تنظیم ساعتهای خاص برای وعدههای غذایی، ارائه غذاهای خوشمزه و سالم، و برقراری گفتوگوهای مثبت در طول غذا خوردن باشد. ایجاد یک عادت غذایی مثبت میتواند به کودک کمک کند تا به تدریج در برابر غذا مقاومت نکند.
بیماریها، درد و مشکلات گوارشی
مشکلات جسمی مانند بیماریها، دردهای گوارشی یا حساسیتهای غذایی میتوانند عواملی باشند که به کاهش اشتها کمک میکنند. اگر کودک شما به طور مکرر از درد شکم یا مشکلات گوارشی رنج میبرد، ممکن است به طور طبیعی از خوردن غذا خودداری کند. در این شرایط، مهم است که والدین به پزشک مراجعه کنند تا از حوادث جسمی جلوگیری کنند و در صورت لزوم درمانهای خاصی را درخواست کنند. با بهبود وضعیت جسمانی، معمولاً تمایل کودک به غذا خوردن نیز افزایش خواهد یافت. همچنین، والدین باید توجه کنند که از نوع غذاهای ارائه شده به کودک، در صورت وجود حساسیت یا عدم تحمل، مراقبت کنند.
انتخابگری شدید غذایی (Picky Eating)
انتخابگری شدید غذایی یکی از مشکلات رایج در میان کودکان است که میتواند به کاهش اشتها منجر شود. برخی از کودکان به شدت از خوردن غذاهای خاصی امتناع میکنند یا تنها به چند نوع غذا روی میآورند. این شرایط ممکن است به دلیل تمایلات شخصی، احساسات یا حتی رفتارهای دیگران باشد. والدین میتوانند با ایجاد فرصتهایی برای بچهها تا غذاهای جدیدی را امتحان کنند، به تدریج این مشکل را کاهش دهند. در معرض قرار دادن گزینههای غذایی مختلف به صورت مکرر و بدون فشار میتواند به کودک کمک کند تا تجربههای جدیدی به دست آورد و علاقهاش به غذاهای جدید افزایش یابد.
خوردن میانوعدههای زیاد قبل از غذا
خوردن میانوعدههای زیاد قبل از وعدههای اصلی غذایی یکی دیگر از دلایل شایع کماشتهایی کودکان است. اگر کودک شما در طول روز مدام میانوعدههای پرکالری و شیرین مصرف کند، ممکن است دیگر اشتیاقی برای وعدههای غذایی اصلی نداشته باشد. برای مقابله با این مشکل، والدین باید در نظر داشته باشند که میانوعدههای کودک را به وعدههای غذایی کوچک و مغذی محدود کنند و زمان خاصی را برای این میانوعدهها تعیین کنند. ارائه گزینههای سالم و مغذی به عنوان میانوعده به کودک میتواند به بهبود اشتها و عادات غذایی او کمک کند. به این ترتیب، کودک ممکن است با اشتهای بیشتری به وعدههای غذایی اصلی روی آورد.
رفتارهایی که اشتهای کودک را کمتر میکند
بسیاری از والدین نگران اشتهای کودکان خود هستند و به دنبال راهکارهایی برای افزایش آن میگردند. اما بدون توجه به رفتارهایی که گاهی خود به اشتهای کودک آسیب میزنند، این تلاشها میتواند ناکام بماند. رفتارهایی نظیر تهدید و تنبیه، حواسپرتی با ابزارهای دیجیتال، مقایسه با دیگران، غذا دادن مداوم و عجله در وعدهها میتوانند به کاهش اشتهای کودک منجر شوند. در این بخش به بررسی این رفتارها پرداخته و راهکارهایی برای مدیریت آنها ارائه خواهیم داد.
تهدید، تنبیه یا مجبور کردن به غذا خوردن
استفاده از تهدید، تنبیه یا مجبور کردن کودک به غذا خوردن میتواند آثار روانی مضری را بر روی او بگذارد. این روشها نه تنها موجب افزایش استرس و اضطراب در کودک میشوند، بلکه میتوانند به ایجاد یک ارتباط منفی با غذا و زمان غذا خوردن منجر شوند. تحقیقات نشان میدهند که کودکانی که تحت فشار برای خوردن غذا قرار میگیرند، معمولاً اشتهای کمتری دارند و ممکن است به تدریج از غذا خوردن اجتناب کنند. به جای استفاده از این روشها، بهتر است به کودک اجازه دهیم که با آرامش و بدون ترس از برخوردهای منفی، به غذا روی آورد. ایجاد یک محیط مثبت و دوستانه در زمان غذا خوردن میتواند به افزایش انگیزه او برای خوردن کمک کند. همچنین، والدین میتوانند با ارائه گزینههای متنوع و خوشمزه و تشویق کودک به انتخاب، علاقهمندی او به غذا را تقویت کنند.
حواسپرتی با موبایل یا تلویزیون
استفاده از موبایل یا تلویزیون در زمان غذا خوردن یکی از عوامل حواسپرتی است که میتواند به کاهش اشتهای کودک منجر شود. کودکان در چنین حالاتی بیشتر به محتوای دیجیتال توجه میکنند و از طعم و بو و احساس غذا غافل میشوند. این حالت نه تنها بر تجربه غذایی آنها تأثیر منفی میگذارد، بلکه میتواند منجر به الگوهای غذایی ناپسند و مصرف بیش از حد تنقلات شود. برای بهتر کردن وضعیت، والدین باید تلاش کنند تا زمانهای غذای مشترک را به عنوان یک فرصت برای برقراری ارتباط و کیفیت تعاملات خانوادگی در نظر بگیرند. از اینرو، قرار دادن موبایل و تلویزیون در خارج از دسترس در زمان غذا خوردن میتواند بسیار مؤثر باشد. همچنین تشویق کودک به مشارکت در صحبتهای خانوادگی و فعالیتهای جانبی در زمان غذا میتواند حواس او را از عوامل حواسپرتی دور کند و به افزایش اشتهایش کمک کند.
مقایسه با بچههای دیگر
مقایسه کردن کودک با دیگران میتواند به شعف او ضربه بزند و انگیزهاش را برای غذا خوردن کاهش دهد. کودکانی که تحت فشارهای مقایسهای قرار میگیرند، ممکن است به خودکمبینی و احساس عدم کفایت دچار شوند. این احساسات میتوانند منجر به کاهش اشتها و در برخی موارد عدم تمایل به خوردن غذا شوند. والدین باید بهجای مقایسه، بر نقاط قوت کودک خود تمرکز کنند و او را تشویق کنند. بیان نکات مثبت درباره روند رشد و توسعه او میتواند اعتماد به نفس او را تقویت کرده و تمایلش به غذا خوردن را افزایش دهد. همچنین، ایجاد فضایی مثبت و تشویق به تنوع در غذاها میتواند به کودک کمک کند تا نسبت به وعدههای غذایی احساس راحتی بیشتری داشته باشد.
غذا دادن پشتسرهم بدون برنامه
غذا دادن مکرر و بینظم میتواند به کاهش اشتهای کودک منجر شود. زمانی که والدین به طور مداوم به کودک خوراکی میدهند، او احتمالاً احساس سیری میکند و تمایل نخواهد داشت که در وعدههای غذایی اصلی غذا بخورد. مطالعهها نشان میدهند که تنظیم وعدههای غذایی مشخص و جلوگیری از میوهها یا تنقلات بین وعدهها میتواند به افزایش اشتها کمک کند. والدین میتوانند با ایجاد یک برنامه غذایی واضح و متعادل، کودک را به مصرف غذاهای اصلی تشویق کنند. این برنامه غذایی باید شامل وعدههای اصلی و میانوعدههای سالم و مناسب باشد که کودک را در طول روز سرزنده نگهدارد و همچنین باعث افزایش اشتهایش در زمانهای مقرر شود.
عجله کردن در وعدهها و دعوا هنگام غذا
عجله کردن در هنگام غذا خوردن و ایجاد تنش در این زمان میتواند به کاهش قابل توجهی در اشتهای کودک منجر شود. زمانی که وعدهها سریع و تحت فشار انجام شوند، کودک احتمالاً نمیتواند از غذا لذت ببرد و به سادگی از آن صرفنظر میکند. والدین باید تلاش کنند تا وعدههای غذایی را به عنوان فرصتهایی برای برقراری ارتباط مثبت و آرامشبخش نگاه کنند. فراهم کردن فضایی آرام و بدون تنش میتواند به کودک کمک کند تا راحتتر غذا بخورد و از فرآیند غذا خوردن لذت ببرد. همچنین ممکن است نیاز باشد با استفاده از روشهای مانند بازی یا صحبتهای سرگرمکننده، میزان تنش را در چنین مواقعی کاهش دهند و به این ترتیب علاقه کودک به غذا خوردن را بیشتر کنند.
روشهای فوری برای بهتر کردن غذا خوردن کودک
زمانی که کودک شما اشتهای کمی به غذا دارد، ممکن است خیلی نگران شوید. افزایش اشتهای کودکان نیاز به رویکردی خاص و خلاقانه دارد. استفاده از روشهای علمی و اثبات شده میتواند به شما در حل این مشکل کمک کند. در این مقاله، به بررسی روشهایی خواهیم پرداخت که به افزایش اشتهای کودک شما کمک میکنند و تجربهای مثبت از غذا خوردن را برای او ایجاد میکنند. با رعایت این راهکارها، میتوانید با کاهش فشار روانی بر روی کودک و ایجاد فضایی دلپذیر، او را به غذا خوردن ترغیب کنید.
کمکردن حجم غذا و شروع با لقمههای کوچک
یکی از دلایل اصلی عدم اشتهای کودکان، احساس غیرقابل تحمل بودن حجم غذاست. کودکان معمولاً از حجم زیاد غذا ترس دارند و این ممکن است باعث اضطراب در آنها شود. برای مقابله با این مسئله، میتوانید حجم غذا را کاهش دهید و با لقمههای کوچک شروع کنید. این روش به کودک این احساس را میدهد که غذا خوردن راحتتر است و به تدریج میتواند مقدار بیشتری غذا بخورد. از طرفی، لقمههای کوچک باعث میشوند که کودک احساس سیری زودرس نکند و بیشتر تمایل به امتحان کردن غذا داشته باشد. نکته مهم این است که این لقمهها باید به اندازهای کوچک باشند که کودک بتواند به راحتی آنها را بلعیده و از تجربه غذا خوردن لذت ببرد.
ارائهٔ ۲–۳ انتخاب محدود به کودک
انتخاب از بین گزینههای مختلف میتواند برای کودکان بسیار جذاب باشد، اما ارائهٔ گزینههای زیاد ممکن است باعث سردرگمی آنها شود. هنگامی که میخواهید غذایی برای کودک خود آماده کنید، سعی کنید تنها دو یا سه گزینه محدود و جذاب ارائه دهید. با این کار، کودک میتواند احساس کنجکاوی و تسلط بیشتری به انتخاب غذا داشته باشد. به عنوان مثال، میتوانید بین دو نوع میوه یا دو غذا مختلف انتخاب بدهید. این روش نوعی احساس کنترل به کودک میدهد و او را تشویق به امتحان غذاهایی میکند که شاید قبلاً تمایلی به خوردن آنها نداشت. با کم کردن گزینهها، شما نه تنها استرس کودک را کاهش میدهید بلکه او را ترغیب به خوردن میکنید.
استفاده از ظرف و قاشق مورد علاقهٔ او
کودکان به جزئیات بصری بسیار حساس هستند و استفاده از ظرف و قاشقهای جذاب میتواند تاثیر زیادی بر روی اشتیاق آنها برای غذا خوردن داشته باشد. اگر کودک شما ظرف یا قاشق خاصی را دوست دارد، از آن برای سرو غذا استفاده کنید. این راهکار سبب میشود که غذا خوردن برای او تبدیل به یک تجربه سرگرمکننده و لذتبخش شود. همچنین، میتوانید از ظرفهای رنگی و طراحیهای جذاب استفاده کنید که علاقه کودک را جلب کند. علاوه بر این، میتوانید با استفاده از قاشقها و چنگالهای عروسکی یا طرحهای محبوب او، شرایطی را فراهم کنید که کودک با اشتیاق بیشتری به غذا نزدیک شود.
چیدمان رنگی و جذاب کردن غذا
رنگها و شکلهای مختلف غذاها میتوانند نقش بسیار مهمی در جلب توجه کودک داشته باشند. در نظر داشته باشید که غذاهایی با رنگهای متنوع و جذاب تر، بیشتر مورد توجه کودکان قرار میگیرند. برای مثال، میتوانید از سبزیجات، میوهها و پروتئینها با رنگهای مختلف استفاده کنید و آنها را به شکلی خلاقانه سرو کنید. چیدمان زیبای غذا بر روی سفره میتواند باعث افزایش اشتیاق کودک به غذا خوردن شود. علاوه بر این، میتوانید از مضامین فوقالعاده خلاقانه مانند طراحی بشقاب به شکل چهرههای خندهدار یا حیوانات استفاده کنید که میتواند اشتهای کودک را برانگیزد. خلاقیت در ارائه غذا، میتواند غذایی سالم را به یک ماجراجویی تبدیل کند!
نشستن کنار کودک و خوردن همزمان
یکی از موثرترین روشها برای ترغیب کودک به غذا خوردن، نشستن کنار او و خوردن همزمان است. کودکان از طریق تقلید یاد میگیرند، بنابراین اگر شما نیز در کنار آنها غذا بخورید، آنها احتمالاً با اشتیاق بیشتری به غذا نزدیک میشوند. این کار نه تنها باعث افزایش اشتهای کودک میشود بلکه فرصتی برای گفتگو و ایجاد ارتباط نزدیک با کودک فراهم میکند. به او توضیح دهید که چطور غذاها را آماده کردید و چه مواد مغذی در هر کدام وجود دارد. همچنین میتوانید با کودک در مورد طعم و مزههای مختلف صحبت کنید و او را تشویق به امتحان کردن طعمهای جدید کنید. این روش نه تنها بر اشتهای کودک تاثیر مثبت دارد بلکه میتواند تجربهای خوشایند از غذا خوردن برای خانواده باشد.
چطور اشتهای کودک را در طولانیمدت بالا ببریم؟
افزایش اشتهای کودک میتواند چالشبرانگیز باشد، اما با رویکردهای علمی و قابل اجرا میتوان این مسئله را حل کرد. برای داشتن یک کودک با اشتهای طبیعی و سالم، لازم است عادات غذایی او را به شکل مثبت و در طولانیمدت تغییر دهید. این تغییرات نیاز به صبر و زمان دارند، اما نتایج پایدار و مطلوب خواهند بود. در ادامه به بعضی از روشهای موثر برای بهبود اشتهای کودک پرداخته میشود که میتواند به خانوادهها در این راستا کمک کند.
ساختن روتین غذایی ثابت و قابلپیشبینی
برقراری یک روتین غذایی مشخص برای کودک میتواند تاثیر بسزایی در افزایش اشتهای او داشته باشد. هنگامی که کودک با زمانبندی منظم وعدههای غذایی آشنا میشود، احساس راحتی بیشتری در مصرف غذا میکند. این روتین باید شامل صبحانه، ناهار، شام و میانوعدهها باشد. همچنین، در نظر گرفتن زمانهای مشخص برای غذا خوردن به کودک کمک میکند تا انتظاراتش را از غذاهایی که قرار است میل کند، مدیریت کند. ایجاد یک محیط آرام و مثبت در زمان غذا خوردن و انتخاب مکان مشخص برای این کار نیز به افزایش شوق و اشتهای کودک کمک خواهد کرد. همچنین، والدین میتوانند به کودک یاد دهند که بین وعدهها به وعدههای غذایی فکر کند و آنها را انتظار بکشد. با گذشت زمان و ادامه این روتین، کودک میتواند به طور طبیعی و خودکار به غذاهای موجود علاقهمند شود.
حذف میانوعده یک ساعت قبل از غذا
حذف میانوعدهها یک ساعت قبل از وعدههای اصلی میتواند به افزایش اشتهای کودک کمک کند. وقتی کودک بهخصوص قبل از وعده غذایی اصلی بلافاصله خوراکیهایی را میخورد، ممکن است احساس سیری کند و دیگر تمایلی به غذا خوردن در زمان وعده اصلی نداشته باشد. بنابراین، بهتر است میانوعدههای شیرین یا پرکالری که ممکن است کودک را سیر کنند، از برنامه غذایی او حذف شوند. والدین میتوانند با برنامهریزی زمانهای مشخص برای میانوعده در کنار وعدههای اصلی، کودک را تشویق کنند تا بیشتر تمایل به خوردن وعدههای غذایی اصلی پیدا کند. بهعلاوه، این رویکرد فرصت مناسبی برای آموزش به کودک درباره شیوههای درست تغذیه و محدودیتهای غذایی است که به سلامتی او کمک میکند.
کمکردن شیر، شیرخشک و خوردنیهای شیرین
کاهش مصرف شیر و شیرخشک یکی دیگر از راهکارهای موثر در افزایش اشتهای کودک است. اگر کودک مدت زیادی از شیر یا شیرخشک استفاده کند، ممکن است به این نوع تغذیه عادت کند و نسبت به غذاهای جامد تمایل کمتری نشان دهد. این موضوع به خصوص در سنین پایین که کودک در حال رشد است، نباید نادیده گرفته شود. به همین دلیل، میتوان به تدریج مقدار شیر را کاهش داد و غذاهای جامد را بیشتر معرفی کرد. همچنین، مصرف غذاهای حاوی قند بالا نیز میتواند اشتهای کودک را کاهش دهد؛ زیرا این نوع خوراکیها به سرعت احساس سیری ایجاد میکنند. والدین میتوانند با انتخاب مواد غذایی طبیعی و کمقند، زمینه را برای ایجاد عادتهای غذایی سالمتر فراهم کنند و در عوض، غذاهای بیشتری را به وعدههای خود اضافه کنند. با تمرکز بر غذای سالم و مغذی، کودک به تدریج میآموزد که غذاهای متنوع را امتحان کند و به این ترتیب اشتهایش نیز افزایش مییابد.
معرفی تدریجی غذاهای جدید
معرفی تدریجی غذاهای جدید به کودک یک روش موثر برای افزایش اشتها است. در ابتدا بهتر است که غذاهای جدید به صورت تکمادهای و در ترکیب با غذاهای آشنا به کودک عرضه شوند. این کار به کودک این امکان را میدهد که با طعمها و بافتهای جدید آشنا شود بدون اینکه احساس ترس یا انزجار کند. تحقیقات نشان میدهند که هر فرد نیاز به چندین بار امتحان یک ماده غذایی جدید قبل از پذیرش کامل آن دارد. بنابراین، والدین باید از صبر و حوصله بیشتری استفاده کرده و کودک را به آزمایش غذاهای جدید تشویق کنند. در این راستا، میتوان با تزیین غذاها و قرار دادن آنها در بشقابهای جذاب، تجربهای لذتبخش از غذا خوردن را برای کودک ایجاد کرد. همچنین، مشارکت کودک در انتخاب و تهیه غذا میتواند انگیزه بیشتری برای آزمایش طعمهای جدید ایجاد کند.
نقش دادن به کودک در آمادهکردن غذا
نقش دادن به کودک در فرآیند آمادهکردن غذا میتواند به طرز قابل توجهی اشتهای او را افزایش دهد. هنگامی که کودک در تهیه غذاها مشارکت میکند، احساس مالکیت و ارتباط عاطفی قویتری با آنها پیدا میکند. این ارتباط میتواند به او کمک کند تا نسبت به غذاها و غذا خوردن علاقهمندتر شود. والدین میتوانند با اعطای وظایف کوچک به کودک، او را تشویق کنند که در آشپزخانه فعالیت کند. وظایفی مانند شستن میوهها، هم زدن مواد یا حتی انتخاب مواد اولیه میتوانند زمینهساز افزایش عشق به غذا و تمایل به امتحان غذاهای جدید باشند. همچنین، این کار فرصتی برای یادگیری مهارتهای عملی و اصول تغذیهای برای کودک فراهم میآورد. هنگامی که کودک احساس کند که بخشی از مراحل تهیه غذا است، تمایل بیشتری برای امتحان آن غذا و در نهایت خوردن آن به دست میآورد.
رویکردهای علمی برای کودکانی که انتخابگر هستند
غیرمعمول نیست که کودکان به طور طبیعی نسبت به غذاها انتخابگر باشند. با افزایش آگاهی والدین از رفتارهای غذایی کودکان، میتوان از روشهای علمی برای افزایش اشتهای آنان بهره برد. این رویکردها به دلیل ماهیت روانشناختی و زیستی کودکان، موثر واقع میشوند و میتوانند به شکل مثبتی در بهبود عادتهای غذایی آنها تأثیر بگذارند. شناخت رفتارهای غذایی و درک علل آنها–از جمله نیاز به استقلال، کشف و تجربه–میتواند والدین را در ایجاد محیطی مناسب و تشویقکننده یاری دهد. در این مقاله، به بررسی چند روش علمی برای افزایش اشتهای کودکان انتخابگر خواهیم پرداخت.
روش «یک غذای مورد قبول + یک غذای جدید»
یکی از مؤثرترین روشها برای تشویق کودکان به امتحان غذاهای جدید، ترکیب یک غذای مورد علاقه کودک با یک غذای جدید است. این روش به والدین این امکان را میدهد که به تدریج تنوع غذایی را در برنامه غذایی کودک ایجاد کنند. انتخاب غذایی که کودک به آن علاقهمند است، میتواند به عنوان یک پایه امن برای ایجاد اعتماد به نفس در آزمایش غذاهای جدید عمل کند. به عنوان مثال، اگر کودک شما عاشق ماکارونی است، میتوانید مقداری سبزیجات تازه مانند اسفناج یا گوجهفرنگی را در کنار آن سرو کنید. این ترکیب علاوه بر کاهش مقاومت کودک، فرصت خوبی برای آشنا کردن او با طعمها و بافتهای جدید فراهم میکند. در این راستا، مهم است که والدین صبور باشند و به تدریج تنوع غذایی را افزایش دهند تا یادگیری کودک با فشار و اضطراب همراه نشود.
اجازه دادن به لمس، بو کردن و بازیحسی با غذا
اجازه دادن به کودکان برای لمس، بو کردن، و بازی کردن با غذاهای مختلف میتواند تأثیرات مثبتی بر روی اشتهای آنها داشته باشد. این روش به ایجاد علاقه و کنجکاوی نسبت به غذاها کمک میکند و به کودک اجازه میدهد تا بدون استرس و فشار، با بافتها و طعمهای مختلف آشنا شود. بازی حسی با غذا به کودکان این فرصتی میدهد که تجربهای مثبت به دست آورند و احساسات خوب نسبت به غذا شکل گیرد. به عنوان مثال، والدین میتوانند در آشپزخانه با کودکان همکاری کنند و آنها را در تهیه و آمادهسازی غذاها درگیر کنند. این فعالیتهای مشترک نه تنها به رشد مهارتهای مکفی و حرکتی کودک کمک میکند، بلکه علاقهی او به غذا را نیز افزایش خواهد داد. والدین باید توجه داشته باشند که فرآیند تجربه و بازی با غذا باید به صورت غیرمستقیم و بدون اجبار صورت گیرد، تا کودکان احساس راحتی و لذت بیشتری از این تجارب داشته باشند.
تشویق رفتار، نه تمامکردن بشقاب
به جای آنکه فشار به کودک برای تمام کردن بشقابش وارد کنید، بهتر است بر روی تشویق رفتارهای مثبت و آزمایش غذاهای جدید تمرکز کنید. این رویکرد به کودکان کمک میکند تا به تدریج عادتهای غذایی بهتری را پیدا کنند و احساس خوشایندی از غذا خوردن پیدا کنند. والدین میتوانند با ارائه پاداشهای غیرمادی مانند تشویق کلامی یا وقت گذرانی با کودک، این رفتارهای مثبت را تقویت کنند. به عنوان مثال، اگر کودکی غذایی جدید را امتحان کرد، والدین میتوانند با ابراز رضایت و تعریف از او، انگیزه بیشتری برای ادامهی این فرآیند ایجاد کنند. همچنین میتوان زمان غذا را به یک فعالیت سرگرمکننده تبدیل کرد و با گفتگو و سرگرمی، استرس را کاهش داد. با ایجاد این تغییرات، والدین میتوانند به تدریج در عادتهای غذایی کودک تأثیر مثبت بگذارند.
حذف فشار، تهدید و جملههای آزاردهنده («بخور بزرگ شی!»)
در بسیاری از موارد، فشار به کودک برای غذا خوردن یا استفاده از عباراتی نظیر "بخور بزرگ شی!" میتواند اثر معکوس بر اشتهای او داشته باشد. این فشارها ممکن است منجر به تنفر از غذاها یا حتی اضطراب غذایی شوند. به همین دلیل، بهتر است والدین از روشهای محبتآمیز و مثبت ترغیب کننده استفاده کنند. ایجاد یک محیط آرام و دوستانه در زمان غذا خوردن میتواند به کودکان کمک کند تا خودشان را راحتتر احساس کنند و اشتیاق بیشتری برای امتحان غذاهای جدید پیدا کنند. والدین باید سعی کنند که حالتهای انتقادی و سرزنشآمیز را از محیط غذا خوردن حذف کنند و به جای آن بر روی لذت غذا خوردن و تجربیات مثبت تمرکز کنند. ایجاد گفتگو با کودک در مورد غذاها و انتخابهای غذایی، میتواند باعث افزایش علاقه و در نتیجه اشتهای او شود. همچنین، الهامبخشی با مثالهای خوب از رفتارهای غذایی میتواند کودک را مجذوب کند و آنها را به سمت انتخابهای سالم و جدید هدایت نماید.
چه زمانی مشکل غذا نخوردن کودک جدی است؟
غذا نخوردن کودک میتواند در بسیاری از موارد طبیعی باشد، اما در برخی شرایط، این مشکل میتواند جدیتر باشد و نیاز به توجه خاصی داشته باشد. اگر کودک شما در حال تجربه مشکلاتی نظیر کاهش وزن، رشد کم، یا نسبت به غذاهای خاص شدیداً امتناع میکند، باید به این علائم توجه کنید. در ادامه، برخی از نشانههای هشداردهنده را بررسی خواهیم کرد که ممکن است نشاندهندهٔ یک مشکل جدیتر در رابطه با اشتهای کودک شما باشند.
کاهش وزن یا رشد کم نسبت به سن
کودکان در سنین مختلف نیاز به مقدار خاصی از مواد مغذی دارند تا به درستی رشد کنند و توسعه پیدا کنند. اگر کودک شما وزن کم کرده یا به طور قابل توجهی آهستهتر از همسالان خود رشد میکند، این میتواند نشانهای از مشکل در تغذیه یا جذب مواد مغذی باشد. بسیاری از عوامل میتوانند بر رشد کودک تأثیر بگذارند، از جمله بیماریها، مشکلات گوارشی یا حتی اختلالات روانی. در چنین مواردی، مهم است که با پزشک مشورت کنید تا علت را شناسایی کرده و راهکارهای مناسب را پیدا کنید.
استفراغ، درد شکم یا یبوست مداوم
استفراغ، درد شکم و یبوست مداوم میتوانند نشانههای علائم نگرانکنندهای باشند که ممکن است بر روی اشتهای کودک تأثیر بگذارند. اگر کودک به طور مکرر استفراغ میکند یا از درد شکم رنج میبرد، این ممکن است ناشی از مشکلات گوارشی باشد که نیاز به درمان دارند. یبوست نیز میتواند باعث بیاشتهایی کودک شود، زیرا درد و ناراحتی ناشی از آن میتواند آنها را از غذا خوردن باز دارد. در چنین شرایطی، مراجعه به پزشک برای تشخیص صحیح و درمان مناسب ضروری است.
امتناع شدید از غذاهای جامد
اگر کودک شما به شدت از غذاهای جامد امتناع میکند و تنها به مایعات یا غذاهای خاصی بسنده میکند، این میتواند نشانه پیامی برای والدین باشد که باید به آن توجه کرده و علت را بررسی کنند. این پدیده ممکن است به دلایلی مانند اختلالات حس غذایی، تجربههای ناخوشایند در مورد غذا یا مشکلات مربوط به بلع و جویدن ناشی شود. تشویق کودک به تنوع در غذاها و کمک به او برای تجربه جدیدترین طعمها میتواند در این زمینه موثر باشد. مشاوره با متخصص تغذیه یا پزشک نیز میتواند به شناسایی رویکردهای درست کمک کند.
خستگی، بیحالی یا حساسیت شدید غذایی
خستگی و بیحالی میتوانند نشانههایی از مشکلات تغذیهای یا بیماریهایی باشند که بر اشتهای کودک تاثیر میگذارند. اگر کودک شما به طور مداوم احساس خستگی میکند و فاقد انرژی است، این میتواند باعث عدم تمایل به غذا خوردن شود. علاوه بر این، حساسیت شدید غذایی نیز ممکن است سبب بروز واکنشهای فیزیولوژیکی در کودک شود که در نهایت به امتناع از غذا منجر میشود. پیگیری این علائم و مشاوره با پزشک میتواند به شناسایی علت و درمان مناسب کمک کند.
اضطراب شدید هنگام غذا خوردن
اضطراب در هنگام غذا خوردن یکی از مسائلی است که میتواند به طور قابل توجهی بر روی اشتهای کودک تأثیر بگذارد. اگر کودک شما از غذا خوردن میترسد یا با ترس و نگرانی به وعدههای غذایی نزدیک میشود، احتمالاً دلایل روانی و عاطفی نقش مهمی در این امتناع دارند. این اضطراب میتواند نتیجه تجربههای منفی قبلی، فشار اجتماعی یا انتظارات والدین باشد. فراهم کردن محیطی آرام و حمایتگر و همچنین مشاوره با یک روانشناس میتواند به کاهش اضطراب کودک و افزایش اشتهای او کمک کند.
مرزبندی سالم برای جلوگیری از جنگ قدرت سر غذا
جنگ قدرت بر سر غذا با فرزندان میتواند به یک چالش جدی برای والدین تبدیل شود. برای جلوگیری از این جنگها، ایجاد مرزبندی سالم بین مسئولیتهای والدین و کودکان الزامی است. این مرزبندی نه تنها به والدین کمک میکند تا فرزندشان را در مسیر سالمتری هدایت کنند، بلکه به کودکان نیز برای پذیرش این محیط کمک میکند. در این راستا، مفاهیم انتخاب غذا و زمان از طرف والدین و تصمیمگیری درباره خوردن یا نخوردن از سوی کودکان باید به وضوح بیان شود. این روش، فضایی آزاد و مملو از احترام را در زمان غذا فراهم میکند و به تدریج باعث افزایش اشتهای کودک میشود.
مسئولیت والد: انتخاب غذا و زمان
والدین باید به عنوان مسئولین اصلی انتخاب غذا، نوع مواد غذایی را با دقت و آگاهی انتخاب کنند. این انتخاب باید شامل خوراکیهای مقوی و متنوع باشد. همچنین، زمانبندی مناسب برای غذا خوردن نیز اهمیت زیادی دارد. والدین باید به برنامهریزی روزانه و عادات غذایی مناسب توجه کرده و زمانهایی مشخص برای وعدههای غذایی تعیین کنند. با داشتن برنامهای منظم، کودکان یاد میگیرند که این زمانها مهم هستند و به تدریج به آنها عادت میکنند. این مسئولیت به والدین اجازه میدهد تا فضای غذایی سالمی را ایجاد کنند که در آن کودکان از تنوع غذایی بهرهمند شوند. همچنین، توجه به این نکته که صرف غذا باید در یک محیط آرام و بدون حواسپرتی انجام شود، مطمئناً به تشویق کودک برای امتحان کردن غذاهای جدید کمک میکند.
مسئولیت کودک: خوردن یا نخوردن
کودکان باید در مورد انتخاب خوردن یا نخوردن غذا احساس آزادی داشته باشند. این مسئولیت به آنها اجازه میدهد تا به تدریج به حس گرسنگی و سیری خود توجه کنند. بایستی والدین به کودکان یادآوری کنند که غذا خوردن انتخاب آنهاست و آنها در تمام مراحل این انتخاب حق دارند. با این حال، بعد از ارائه غذا به کودک، والدین نمیتوانند به آنها فشار بیاورند یا آنها را مجبور به خوردن کنند. این روند به آنها کمک میکند تا حس استقلال و تصمیمگیری را در مراحل رشد خود تقویت کنند. تربیت در این زمینه به کودک امکان میدهد تا انتخابهای بهتری برای غذا داشته باشد و به تدریج هوسهای غذایی خود را به یک الگوی سالم تبدیل کند. نقش والدین در اینجا ایجاد یک فضای حمایت کننده و مثبت است که در آن از آزمایش و یادگیری در مورد غذا استقبال میشود.
نه گفتن محترمانه به درخواستهای غیرمنطقی
زمانی که کودک درخواستهای غیرمنطقی در مورد غذا دارد، والدین باید با دقت و احترام به این خواستهها پاسخ دهند. نه گفتن، یکی از مهارتهای کلیدی است که در روند تربیت فرزند باید توسعه یابد. وقتی کودکان درخواستهایی مانند خوراکیهای ناسالم یا وعدههای غذایی خارج از برنامه را دارند، والدین باید با دلایل منطقی و با لحنی آرام و محبتآمیز به درخواست آنها نه بگویند. توضیح دادن دلیل عدم پذیرش درخواست، مانند اثرات منفی آن خوراکیها بر سلامت میتواند به کودک کمک کند تا بفهمد چرا این درخواست نادرست است. با ایجاد این حس احترام در فضای غذا، کودکان به مرور به تصمیمات والدین اعتماد میکنند و حس رضایت بیشتری نسبت به انتخابهای غذایی سالم پیدا میکنند.
آرام نگهداشتن فضای میز غذا
ایجاد محیطی آرام و دلپذیر در زمان غذا خوردن میتواند تأثیرات مثبتی بر اشتهای کودکان داشته باشد. والدین باید تلاش کنند تا از تنش یا جنگ قدرت در طول خوردن غذا پرهیز کنند. ایجاد فضایی شاد و مثبت باعث میشود که کودکان برای خوردن غذا مشتاقتر شوند. والدین میتوانند با صحبت کردن درباره روزمرگیها، اشتراک تجربیات و ایجاد فضایی دوستانه، جو میزی ساکت و آرام را فراهم کنند. حتی میتوانند با همبازی کردن یا تعریف داستانهای جالب در طول وعدههای غذایی، توجه کودک را به غذا معطوف کنند. این کار نه تنها ناهار یا شام را لذتبخشتر میکند بلکه حس امنیت و آرامش را در کودکان افزایش میدهد و به آنها کمک میکند تا آرامش بیشتری در حین غذا خوردن داشته باشند.
نتیجهگیری
عدم تمایل کودکان به خوردن غذا میتواند والدین را نگران کند، اما با استفاده از روشهای علمی و مناسب، میتوان این مسئله را تا حد زیادی مدیریت کرد. اولین قدم این است که به نیازهای تغذیهای و احساسی کودک توجه کنید. در بسیاری از موارد، اضطراب و استرس میتواند بر appetite کودک تأثیر بگذارد؛ بنابراین ایجاد یک محیط آرام و دوستانه در زمان غذا خوردن میتواند به افزایش اشتها کمک کند.
علاوه بر این، تنوع غذایی و ارائه مواد غذایی به شکلهای جذاب و قابل قبول برای کودک، میتواند او را به سمت امتحان کردن طعمهای جدید ترغیب کند. مهم است که به کودک فرصت انتخاب دهید و او را در فرآیند تهیه غذا مشارکت دهید. این کار نه تنها حس مستقل بودن را در کودک تقویت میکند بلکه او را به خوردن غذاهای سالم ترغیب میکند.
در نهایت، صبر و تداوم در ایجاد عادات غذایی سالم بسیار حیاتی است. تغییر رفتارهای غذایی کودک ممکن است زمانبر باشد، اما با استفاده از رویکردی مثبت و علمی، میتوان به تدریج اشتهای او را تقویت کرد و تنوع غذایی لازم را فراهم نمود.
سوالات پرتکرار
مسئله عدم اشتهای کودک یکی از چالشهای رایج والدین است که میتواند نگرانیهای زیادی را به همراه داشته باشد. در اینجا چند سوال متداول که در این زمینه ممکن است برای والدین پیش بیاد مطرح شده و به آنها پاسخ داده میشود. بهتر است والدین با استفاده از روشهای علمی و مبتنی بر تجربههای موفق، به بهبود وضعیت اشتهای کودک خود کمک کنند. در ادامه به بررسی سوالات پرتکرار در این زمینه میپردازیم. این سوالات میتوانند دریچهای به درک بهتر نیازهای غذایی و روانی کودک فراهم کنند و والدین را در مدیریت تغذیه کمک نمایند.
اگر کودک فقط چند غذای خاص میخورد، چه کنم؟
اگر کودک شما جزو آن دسته از بچههایی است که فقط به چند غذای خاص اکتفا میکند، نگران نباشید. این مورد در بین کودکان شایع است و راهکارهایی وجود دارد که میتواند به شما کمک کند. ابتدا مهم است که عادات غذایی کودک خود را درک کنید و به این نکته توجه داشته باشید که برخی از کودکان به سادگی نسبت به طعمهای جدید حساس هستند. برای کمک به فرزندتان در باز کردن ذهنش به غذاهای جدید، میتوانید با ترکیب غذاهای مورد علاقه او با غذاهای جدید شروع کنید. به عنوان مثال، اگر کودک شما ماکارونی را دوست دارد، میتوانید سبزیجاتی مانند هویج یا اسفناج را با استفاده از سس ماکارونی معرفی کنید.
نکته دیگر این است که هرگز بر روی کودک فشار نیاورید تا غذایی را که نمیخواهد بخورد. تحقیقات نشان میکنند که فشار آوردن به کودک برای خوردن غذا میتواند نتایج معکوس به همراه داشته باشد و او را از مهمانی غذا دور کند. به جای آن، میتوانید با برنامهریزی وعدههای غذایی متنوع و جذاب، به تدریج به او فرصت امتحان غذاهای جدید را بدهید. حتی میتوانید در پخت و آمادهسازی غذاها به او همراهی کنید تا در فرآیند دخالت داشته باشد و بیشتر به غذا علاقهمند شود.
آیا موبایل هنگام غذا خوردن ضرر دارد؟
استفاده از موبایل در حین غذا خوردن یکی از مسائلی است که به شدت مورد بحث قرار میگیرد. بررسیها نشان میدهد که استفاده از وسایل الکترونیکی در زمان خوردن میتواند تأثیر منفی بر عادات غذایی کودک داشته باشد. زمانی که کودک به تماشای تلویزیون یا بازی با موبایل مشغول است، ممکن است توجه کمتری به غذا داشته باشد و این عدم توجه میتواند منجر به غذا نخوردن یا خوردن بیش از حد غذا شود.
همچنین، تحقیقات نشان دادهاند که کودکان در هنگام حواسپرتی به طور معمول کمتر به نشانههای سیری خود گوش میدهند و این امر میتواند به اضافهوزن و مشکلات دیگر منجر شود. برای ایجاد عادات غذایی سالم، بهتر است زمان غذا خوردن را به عنوان فرصتی برای ارتباط و گفتگو با خانواده خود فراهم کنید. در این حالت، تمرکز بر روی غذای مصرفی و احساسات مرتبط با آن افزایش مییابد و این میتواند به تقویت اشتهای کودک کمک کند. والدین نیز باید به عنوان الگو در غذاخوردن، زمان استفاده از موبایل را محدود کنند تا کودک نیز این الگو را دنبال کند.
چطور غذاهای جدید را معرفی کنم؟
معرفی غذاهای جدید به کودک یکی از چالشهای بزرگ والدین است. برای اینکه این فرآیند را به راحتی انجام دهید، میتوانید از برخی تکنیکها استفاده کنید. اولین نکته مهم این است که لازم نیست یکباره غذایی جدید را به وعده غذایی کودک اضافه کنید. بهتر است به تدریج و در مقادیر کم، غذاهای جدید را معرفی کنید. این فرآیند میتواند شامل استفاده از دستورپختهای خوشمزه و جذاب باشد تا کودک ترغیب به امتحان کردن آن شود.
دیگر روش مؤثر، ایجاد یک محیط مثبت و جذاب برای غذا خوردن است. مثلاً میتوانید از کودک بخواهید تا در آمادهسازی غذاها به شما کمک کند یا حتی باهم به بازار بروید و با انتخاب مواد غذایی جدید، او را در این فرآیند مشارکت دهید. همچنین، تزیین غذاها به شکلی جذاب و رنگین میتواند نظر کودک را جلب کند. ایجاد یک داستان حول تم غذایی جدید نیز میتواند موجب افزایش علاقه کودک به امتحان کردن آن غذا شود.
به یاد داشته باشید که تکرار کلید موفقیت است. اگر کودک غذایی را در ابتدای تجربه نپسندید، به هیچ وجه ناامید نشوید. او ممکن است بعد از چند بار تلاش، نظرش تغییر کند. صبر و حوصله شما در این مسیر بسیار اهمیت دارد. توجه به واکنش کودک و بررسی این که چه نوع غذاهایی مورد استقبال او قرار میگیرد، به شما کمک میکند تا در انتخابهای بعدی بهتر عمل کنید.
اگر کودک لب به غذا نمیزند، بهترین واکنش چیست؟
در مواجهه با این مساله که کودک شما اصلاً لب به غذا نمیزند، اولین مرحله آرامش و صبر است. نباید در این وضعیت با اضطراب و استرس واکنش نشان دهید، زیرا این احساسات میتوانند به کودک منتقل شوند و او را از غذا خوردن بیشتر دور کنند. بهترین واکنش این است که کمکم با او در مورد غذا صحبت کنید و او را ترغیب کنید تا غذاهای مختلف را امتحان کند.
یک روش مؤثر برای تشویق کودک به خوردن غذا، افزودن کمی تنوع به وعدههای غذایی است. میتوانید غذاهای مختلف را به شکلهای جذاب و رنگارنگ سرو کنید. به علاوه، راهاندازی یک برنامه غذایی منظم به کودک کمک میکند که به آرامی روی عادتهای غذایی خود تمرکز کند. از سوی دیگر، در این مواقع از او نخواهید که حتما غذاهای مغذی و سالم را بخورد، بلکه میتوانید با وعدههای کوچک همراه او باشید تا به آرامی به سمت غذاهای جدید حرکت کند.
در نهایت، اگر با وجود تمام تلاشها، کودک شما همچنان به خوردن غذا تمایل نداشت، مشاوره با یک متخصص تغذیه یا پزشک میتواند گزینه خوبی باشد تا علل احتمالی و حلوفصلهایی برای این مشکل ارائه دهند و به بهبود عادات غذایی کودک کمک کنند.
چه زمانی باید به متخصص تغذیه یا پزشک مراجعه کرد؟
مراجعه به متخصص تغذیه یا پزشک در مواردی ضروری است که والدین نسبت به وضعیت اشتهای کودک خود نگرانی دارند یا نشانههای خاصی را مشاهده میکنند. اگر کودک شما به طور مکرر وعدههای غذایی را نادیده میگیرد یا علائم بیاشتهایی نشان میدهد، این هنگام زمان مناسبی برای مشاوره است. همچنین اگر کاهش وزن غیرطبیعی یا عدم افزایش وزن نسبت به سن و قد کودک مشاهده میشود، این نیز میتواند نشاندهنده نیاز به بررسیهای بیشتر باشد.
علاوه بر این، اگر کودک به طور مداوم از غذاهایی که قبلاً مصرف میکرد، به شدت دوری کند یا از خوردن غذاهای خاص خودداری کند، بهتر است به متخصص مراجعه کنید. این موارد میتوانند بهواسطه مسائل عاطفی، اختلالات غذایی یا حتی مشکلات جسمی باشند که باید بررسی شوند. پزشک ممکن است با انجام آزمایشهای لازم به شناسایی علت مشکل کمک کند و راهکارهایی برای بهتر کردن وضعیت غذایی کودک ارائه دهد.
در بعضی مواقع، مشاوره با یک روانشناس نیز میتواند مفید باشد، به ویژه اگر مشکلات عاطفی یا رفتاری بر روی عادات غذایی کودک تأثیر گذاشته باشد. در کل، والدین باید به رابطه بین رفتارهای غذایی و سلامت روانی کودک توجه داشته باشند و در صورت لزوم، به دنبال کمکهای حرفهای بروند.
